Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το Καντα(ΐ)φι της εξουσίας…


Γράφει η θεία μου η Helena

Κορμάρες μου ατελείωτες…
Γυναικάρες μου δίμετρες…
Θεές μου απίθανες…
Είδωλά μου ζωντανά…
Γεια σας.
Σήμερα σας έχω συνταγή να γλείφεστε στο διάβασμά της… να την τρώει η μάνα και να σκίζει η ρόγα το πουκάμισο της κόρης.

Μην τρέχετε στους διαγωνισμούς Next Top Model, Greek Idol, Ελλάδα έχεις δεν έχεις ταλέντο κλπ… τζάμπα θα πάει το (χορο)πήδημα.

Καλύτερα πάρτε μολύβι και χαρτί και γράψτε.


Συστατικά

* 1/2 κιλό Καντα(ΐ)φι
* 1/2 κιλό χοντροκοπανισμένες νομικές σπουδές
* 1/4 κούπας καινούρια στρατιωτικά γαλόνια
* 3 κουταλάκια γλυκού αντιδυτική στάση
* 1 κουταλάκι γλυκού κοφτό τριμμένο αντιαμερικανισμό
* 1 κουταλάκι γλυκού ξύσμα λαϊκισμού
* 1/4 κούπας προσωπικού πλουτισμού
* 500 γραμμάρια περίπου φρέσκια λιωμένη δικτατορία


Για το σιρόπι

* 3.1/2 κούπας πετρέλαιο
* 1/2 κούπα εμπορικά συμφέροντα
* 2 κούπες οικογενειοκρατία
* 2 ξύλα βίας και φλούδα από διεθνή υποκρισία (όχι ξύσμα)

Αναμειγνύουμε τα υλικά σε Μεσογειακή λεκάνη και τα ψήνουμε στον παραδοσιακό φούρνο της επανάστασης.

Σερβίρουμε σε κλασική τέντα στην έρημο γαρνιρισμένη με εξαιρετική συντροφιά από γκόμενες-στιλέτα (καλού κακού).

Αν παρ’ ελπίδα κάτι στραβώσει στην πορεία και διαπιστώσετε ότι η διεθνής κοινότητα αλληθωρίζει από το ανεξέλεγκτο φαγοπότι, την αλαζονεία, την έπαρση και την τρέλα που προκαλεί το εν λόγω γλυκό, αφήστε τους να το ξεράσουν χωρίς να επιβεβαιώσετε τις φήμες που διέσπειραν τα οργανωμένα συμφέροντα των απανταχού ζηλόφθονων ότι ο Πρόεδρος βάφει τα μαλλιά του.
Όσο και να ξεράσουν από πελάτες δεν τους χάνουμε… σιγά μην αφήσουν να πάει χαμένη τέτοια συνταγή.

ΥΓ1… Φήμες ότι χίλιες Ιταλίδες χορεύτριες, με επικεφαλής την Ρούμπι την καρδιοκλέφτρα, ταξιδεύουν αυτή τη στιγμή για Τρίπολη σταλμένες από τον Ιταλό Πρωθυπουργό με σκοπό να διδαχθούν από ομόλογές τους την εν λόγω συνταγή, παραμένουν ανεπιβεβαίωτες. Ο Καβαλιέρε ερωτηθείς, δήλωσε: «Αν είμαστε όλοι σύμφωνοι μπορούμε να δώσουμε τέλος στο λουτρό αίματος και να υποστηρίξουμε το λαό της Λιβύης».

ΥΓ2… Να μου το θυμηθείτε, αυτός θέλει να πάρει τσάμπα την συνταγή.





Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Από το ημερολόγιο μιας ξένης ή της Ξένης… όπως το πάρει κανείς.

Γράφει η Θεία μου η Helena Αγαπητό μου ημερολόγιο,
Σου γράψω δεν σου γράψω… ματαιότης. Εκείνος δεν σε διαβάζει. Τι ανοιχτό σε αφήνω… τι σκόπιμα σε ξεχνώ στο κομοδίνο του… μόνο σαΐτες τις σελίδες σου να τις πετάξω στο κεφάλι σου δεν έχω κάνει. Εκείνος σε αγνοεί και με αγνοεί. Κακό πράγμα η άγνοια. Βέβαια κακή και η ημιμάθεια… διότι κάποτε που όλο και κάτι συνέβαινε… εγώ τζίφος. Ο κύριος υπήρξε ημιμαθής πάντα. Ό,τι ήξερε για το επίμαχο θέμα το είχε μάθει από κάτι αγοραίες ιστορίες και από περιοδικά. Ε, με στραβό να κοιμηθείς… πόσο μάλλον άμα πληρώνεις για να … κοιμηθείς. Τώρα τελευταία η… άγνοια έχει χτυπήσει κόκκινο. Ο κύριος… δεν. Θα μου πεις βέβαια ότι θα έπρεπε να λέω και «Δόξα τω Θεώ»… που δεν με κουράζει πια... Οκ θα λέω αλλά… Δεν φτάνει που… δεν… δεν κάνει και τίποτε άλλο ρε ημερολόγιο. Τα νεύρα μου έχει σπάσει.
Πρόσφατα μάλιστα, άρχισε να κοιμάται και στον καναπέ. Ναι, ξέρω ξέρω… εσένα όλο το μυαλό σου πάει σε γκόμενες, μα όχι. Είμαι – σχεδόν– βέβαιη ότι δεν υπάρχει …

Οι βλαβερές συνέπειες του ψεύδους

Σιγά μην έχει βλαβερές συνέπειες το ψεύδος.

Ψέματα σου είπα για να τσιμπήσεις…

Εσένα η αλήθεια μπορεί να σε βλάψει.

Την αλήθεια πρέπει να αντιμετωπίσεις αν την δεις και την παραδεχτείς…

Γι αυτό σου λέω:

Πες ψέματα στον εαυτό σου.

Γράψε με ψευδώνυμα στο ιστολόγιό σου.

Προσπάθησε να πείσεις ότι είσαι κάτι άλλο από αυτό που πράγματι είσαι.

Προσπάθησε να απαξιώσεις όσους σε πήραν χαμπάρι, λέγοντας κι άλλα ψέματα και όλα καλά θα πάνε.

Εξάλλου, οι άλλοι γνωρίζουν το ψέμα σου. Την αλήθεια για τις πράξεις σου, την φτώχια της ψυχής σου, την υποκρισία σου, την εξάντληση του ταλέντου σου, τις ξέρεις μόνο εσύ.

Ε, δεν είναι πια και κανένα δράμα αυτό… ή είναι;


ΥΓ... έχεις πει πολλά καλά ψευδόμενος, θα μπορούσες και ν' αγαπηθείς αν τα έλεγες αλήθεια


Προκοπιάδα

Η γιαγιά μου έλεγε Προκόπη τον ανεπρόκοπο
Ναι, ναι, ναι… Η γιαγιά μου, θεοσχωρέστην, έλεγε Προκόπη τον ανεπρόκοπο. Ούτε να αναφέρει το όνομά του δεν ήθελε. «Ο Προκόπης» και «ο Προκομμένος» έλεγε, που πάει να πει ότι τα δύο αυτά ονόματα ήταν συνώνυμα στον νου της με την αχρηστία και τα χρησιμοποιούσε κατ’ ευφημισμόν. Και τους πολιτικούς και τα δημόσια πρόσωπα και τις τηλεπερσόνες, όλους Προκόπιδες τους έλεγε. Μόνο η Μαλβίνα της άρεσε. Καθόταν και την παρακολουθούσε πιστά. Την απολάμβανε.
Αχ, τις νοσταλγώ και τις δύο, και την Μαλβίνα και την γιαγιά μου. Τι θα του είχαν σούρει του Προκόπη τώρα… Μα κι αυτός ένα πράγμα ωμό, άβουλο, που αναδύει κάτι πεθαμένο. Σαν σκοτωμένο αρσενικό, σαν μπάμια σαλιασμένη. Χάλια. Είναι μαρή τέτοιος τύπος για Πρόεδρος; Θα έλεγε η γιαγιά μου. Για να μην σου πω τι θα έλεγε η Μαλβίνα. Αυτός θα δέχεται επισκέψεις από ξένες αντιπροσωπείες και θα μένει για ώρες μαρμαρωμένος από το σοκ. Είναι ιδιοσυγκρασιακό το θέμα, δεν είναι άποψη. Θα μου πεις ο αγκαλίτσας ή…