Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Από ποιους «κινδυνεύει» ο Θεός;


Ξέρετε… η δύναμη του Θεού είναι μεγάλη – είτε τον λέμε Χριστό, είτε Αλλάχ, είτε Γιαχβέ– και δεν κινδυνεύει από το χιούμορ των ανθρώπων. Ούτε ο γέρων παστίτσιος ούτε καμία ταινία ή σκίτσο μπορούν να τον θίξουν. 

Μπορεί άνετα όμως να τον κάνει απωθητικό και κακό στα μάτια του κόσμου ο κάθε λογής φανατισμός. 

Με αυτό τον προβληματισμό ξεκινώ για να αναρωτηθώ και να αναρωτηθούμε.
Από ποιους «κινδυνεύει» ο Θεός; 

Κι επειδή δεν μπορώ να μιλήσω για τον Θεό των «άλλων» θα μιλήσω για τον δικό μου Θεό, τον Χριστό. 

Εκείνον που απέτρεψε τον λιθοβολισμό της μοιχαλίδας υπενθυμίζοντας μας ότι δεν είμαστε αναμάρτητοι…
Εκείνον που κατέκρινε την φαρισαϊκή υποκρισία…
Εκείνον που μίλησε για τον πλησίον τον και πρέπει αγαπώμενον ως σεαυτόν…
Εκείνον που ως πλησίον δεν όρισε «όσους κλείνει η πόρτα μας», τους ομοτράπεζους, ομοεθνείς ή ομόθρησκους αλλά τους «άλλους»… την Σαμαρείτιδα δηλαδή… για να μην ξεχνιόμαστε… αλλά και τον ελάχιστον αδελφόν, τον γυμνό, τον φυλακισμένο, τον  ξένο…
Εκείνον που είπε «όστις θέλει οπίσω μου ελθείν…»    
Μα κυρίως Εκείνον που είπε για όσους Τον χλεύαζαν πριν και κατά την Σταύρωσή Του: «Πάτερ, άφες αυτοίς· ου γαρ οίδασι τι ποιούσι»… 

Από ποιους λοιπόν «κινδυνεύει» Αυτός ο Θεός; 

Από ανθρώπους που κάνουν εμφανέστατο ακραίο χιούμορ χλευάζοντας την υπερακραία εκμετάλλευση του ονόματος των γερόντων όπως ο Γέροντας Παΐσιος ή από εκείνους που, ενώ δηλώνουν πιστοί και άνθρωποι δικοί Του, παραβιάζουν τις εντολές Του;
Από εκείνους που τα βάζουν μαζί Του από άγνοια, θυμό, δυσπιστία ή απιστία ή από εκείνους που χρησιμοποιούν το όμομά Του ως εργαλείο για να υποτάξουν τα πλήθη, για να πείσουν για τις αγαθές τους προθέσεις και την χριστιανικότητά τους και να ωφεληθούν προσωπικά;
Με τους πλανημένους ο Χριστός υπήρξε όχι μόνο ανεκτικός και επιεικής αλλά και ανεξίκακος με τους υποκριτές όμως …
«13 Οὐαὶ δὲ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κατεσθίετε τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν καὶ προφάσει μακρὰ προσευχόμενοι· διὰ τοῦτο λήψεσθε περισσότερον κρῖμα.  14 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν.»
Αξίζει να διαβάσει κανείς ΕΔΩ τι λέει στο 23ο Κεφάλαιο ο Ματθαίος μεταφέροντας τα λόγια του Χριστού.

Αξίζει να διαβάσει και να σκεφτεί.

Ελένη Λιντζαροπούλου



Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Από το ημερολόγιο μιας ξένης ή της Ξένης… όπως το πάρει κανείς.

Γράφει η Θεία μου η Helena Αγαπητό μου ημερολόγιο,
Σου γράψω δεν σου γράψω… ματαιότης. Εκείνος δεν σε διαβάζει. Τι ανοιχτό σε αφήνω… τι σκόπιμα σε ξεχνώ στο κομοδίνο του… μόνο σαΐτες τις σελίδες σου να τις πετάξω στο κεφάλι σου δεν έχω κάνει. Εκείνος σε αγνοεί και με αγνοεί. Κακό πράγμα η άγνοια. Βέβαια κακή και η ημιμάθεια… διότι κάποτε που όλο και κάτι συνέβαινε… εγώ τζίφος. Ο κύριος υπήρξε ημιμαθής πάντα. Ό,τι ήξερε για το επίμαχο θέμα το είχε μάθει από κάτι αγοραίες ιστορίες και από περιοδικά. Ε, με στραβό να κοιμηθείς… πόσο μάλλον άμα πληρώνεις για να … κοιμηθείς. Τώρα τελευταία η… άγνοια έχει χτυπήσει κόκκινο. Ο κύριος… δεν. Θα μου πεις βέβαια ότι θα έπρεπε να λέω και «Δόξα τω Θεώ»… που δεν με κουράζει πια... Οκ θα λέω αλλά… Δεν φτάνει που… δεν… δεν κάνει και τίποτε άλλο ρε ημερολόγιο. Τα νεύρα μου έχει σπάσει.
Πρόσφατα μάλιστα, άρχισε να κοιμάται και στον καναπέ. Ναι, ξέρω ξέρω… εσένα όλο το μυαλό σου πάει σε γκόμενες, μα όχι. Είμαι – σχεδόν– βέβαιη ότι δεν υπάρχει …

Οι βλαβερές συνέπειες του ψεύδους

Σιγά μην έχει βλαβερές συνέπειες το ψεύδος.

Ψέματα σου είπα για να τσιμπήσεις…

Εσένα η αλήθεια μπορεί να σε βλάψει.

Την αλήθεια πρέπει να αντιμετωπίσεις αν την δεις και την παραδεχτείς…

Γι αυτό σου λέω:

Πες ψέματα στον εαυτό σου.

Γράψε με ψευδώνυμα στο ιστολόγιό σου.

Προσπάθησε να πείσεις ότι είσαι κάτι άλλο από αυτό που πράγματι είσαι.

Προσπάθησε να απαξιώσεις όσους σε πήραν χαμπάρι, λέγοντας κι άλλα ψέματα και όλα καλά θα πάνε.

Εξάλλου, οι άλλοι γνωρίζουν το ψέμα σου. Την αλήθεια για τις πράξεις σου, την φτώχια της ψυχής σου, την υποκρισία σου, την εξάντληση του ταλέντου σου, τις ξέρεις μόνο εσύ.

Ε, δεν είναι πια και κανένα δράμα αυτό… ή είναι;


ΥΓ... έχεις πει πολλά καλά ψευδόμενος, θα μπορούσες και ν' αγαπηθείς αν τα έλεγες αλήθεια


Προκοπιάδα

Η γιαγιά μου έλεγε Προκόπη τον ανεπρόκοπο
Ναι, ναι, ναι… Η γιαγιά μου, θεοσχωρέστην, έλεγε Προκόπη τον ανεπρόκοπο. Ούτε να αναφέρει το όνομά του δεν ήθελε. «Ο Προκόπης» και «ο Προκομμένος» έλεγε, που πάει να πει ότι τα δύο αυτά ονόματα ήταν συνώνυμα στον νου της με την αχρηστία και τα χρησιμοποιούσε κατ’ ευφημισμόν. Και τους πολιτικούς και τα δημόσια πρόσωπα και τις τηλεπερσόνες, όλους Προκόπιδες τους έλεγε. Μόνο η Μαλβίνα της άρεσε. Καθόταν και την παρακολουθούσε πιστά. Την απολάμβανε.
Αχ, τις νοσταλγώ και τις δύο, και την Μαλβίνα και την γιαγιά μου. Τι θα του είχαν σούρει του Προκόπη τώρα… Μα κι αυτός ένα πράγμα ωμό, άβουλο, που αναδύει κάτι πεθαμένο. Σαν σκοτωμένο αρσενικό, σαν μπάμια σαλιασμένη. Χάλια. Είναι μαρή τέτοιος τύπος για Πρόεδρος; Θα έλεγε η γιαγιά μου. Για να μην σου πω τι θα έλεγε η Μαλβίνα. Αυτός θα δέχεται επισκέψεις από ξένες αντιπροσωπείες και θα μένει για ώρες μαρμαρωμένος από το σοκ. Είναι ιδιοσυγκρασιακό το θέμα, δεν είναι άποψη. Θα μου πεις ο αγκαλίτσας ή…