Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τον γλυκούλη μου τον Αδάμ, πολύ τον λυπάμαι...

 

Τι καλός που είναι... 
Χιλιετίες τώρα η ανθρωπότητα του καταλογίζει το προπατορικό αμάρτημα.
Χιλιετίες τώρα, με ανύπαρκτο το αίσθημα απόδοσης δικαιοσύνης, κανείς δεν καταλογίζει στην Εύα ότι έφαγε και εκείνη το μήλο, όχι. Όλοι τον Αδάμ βρίζουμε.

Αδικία. Μεγάλη αδικία. 
Επιτέλους πρέπει να τον αποκαταστήσουμε.

Φυσικά και δεν έφταιγε ο γλυκούλης μου.Τι νομίζετε...
Γι αυτό και απάντησε στον Κύριο: "η γυναίκα που μου έδωσες εσύ με εξαπάτησε". Άδικο είχε ο καημένος;
Απόγονοί του οι κατ’ εξακολούθησην προδομένοι. Τα θύματα της γυναικείας υποκρισίας και ραδιουργίας. Αυτοί οι έρημοι, στην γυναίκα κυρίως αναγνωρίζουν την προδοσία ως ελάττωμα, αλλά λόγω της άφατης μεγαλοψυχίας τους, αποδίδουν και στο φύλο τους μερικά στραβά λέγοντας ότι χαρακτηριστικά της γυναίκας είναι: "ότι θέλει να έχει πάντα δίκιο, να κρύβει επιμελώς ό,τι δεν θέλει να φαίνεται", ή ότι "η ραφιναρισμένη πονηρία ή προδοσία, είναι όλα ανθρώπινα και άλλωστε υπάρχουν και στον άντρα αντίστοιχες αρνητικές πλευρές του ψυχισμού του".

Τι μεγάλες καρδιές…

Λίγο ακόμη και θα δακρύσω με το μεγαλείο τους. 
Ελπίζω ποτέ από την αγάπη τους για την γυναίκα να μην καταντήσουν να αποδεχθούν ευθύνες προδοσίας που δεν τους αναλογούν. 

Αυτό δα μας έλειπε…

Όσο για σας σκύλες γυναίκες, που δεν τους συγχωρείτε τα πάντα…ενώ εκείνοι υπομένουν τις προδοσίες σας...

Εσείς που προσπαθείτε να συγκρατήσετε την οργή σας μπροστά στην αλήθεια που δειλά δειλά ψελλίζουν…
Εσείς κι αν θα έπρεπε να τους ανέχεστε και να τους αγαπάτε πάντα.
Ό,τι και να κάνουν, ό,τι και να πουν.

Σα δεν ντρέπεστε.
Γυναίκες είστε εσείς;
Αν σας έβλεπε η Εύα θα σας έφτυνε.
Εκείνη τουλάχιστον τα έβαλε με το φίδι, εσείς τον έρημο τον Αδάμ βρήκατε να κατηγορήσετε;

Ντροπή σας!!!

Λίγη αιδώς και αυτοκριτική, λίγη ειλικρίνεια και παραδοχή, λίγο χαμηλότεροι τόνοι και σιωπή, κακό δεν θα σας κάνουν.Σε κανέναν φταίχτη δεν έκαναν.

Όχι τίποτε άλλο… 

Θ’ αγανακτήσει κανείς από όλους αυτούς που προδώσατε και θα σας ξεφωνήσει, στραπατσάροντας και την δική σας αξιοπρέπειά μαζί με την δική του, παραδιδόμενος στην τυφλή του οργή.

Γι αυτό να προσέχετε. 
  

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το θυμωμένο μου βρακί

Γράφει η θεία μου η  Helena Δεν πα να κρεμάτε όσα κιλοτάκια θέλετε στα γήπεδα «γιαννακόπουλοι» .... εμείς το ξέρουμε.... Γενναίο και νικητή δεν σε κάνει το βρακί που φοράς ή δεν φοράς, ούτε το τι έχεις ανάμεσα στα πόδια σου και πώς το χρησιμοποιείς. Γενναίο και γενναία, θαρραλέο και θαρραλέα, νικητή και νικήτρια σε κάνεις αυτό που έχεις ανάμεσα στα αυτιά και τα στήθη σου. Αυτό έχει σημασία πώς το χρησιμοποιείς. Τελειωμένα πράγματα. Τα υπόλοιπα είναι του κλώτσου και της γελοιότητας.... του υπονόμου και της ανθυποκουλτούρας των γηπέδων. Εσείς που λέτε ότι είστε φίλαθλοι, αλλά είστε μόνον οπαδοί, εσείς τα τρέφετε και τα ανέχεστε με τον φανατισμό σας....  Άλλη φορά να βάζετε τα δικά σας εσώρουχα σε κοινή θέα, να δούμε εκεί συμβολισμούς της αθλιότητας, της αλητείας και της καταγωγής σας. Εμείς φοράμε περήφανες τα δικά μας και δεν δίνουμε δεκάρα για σας. Δεν είστε άξιοι ούτε για το βρακί, ούτε για το μουνί μας.  Λεπτομέρειες ΕΔΩ

Οι βλαβερές συνέπειες του ψεύδους

Σιγά μην έχει βλαβερές συνέπειες το ψεύδος. Ψέματα σου είπα για να τσιμπήσεις… Εσένα η αλήθεια μπορεί να σε βλάψει. Την αλήθεια πρέπει να αντιμετωπίσεις αν την δεις και την παραδεχτείς… Γι αυτό σου λέω: Πες ψέματα στον εαυτό σου. Γράψε με ψευδώνυμα στο ιστολόγιό σου. Προσπάθησε να πείσεις ότι είσαι κάτι άλλο από αυτό που πράγματι είσαι. Προσπάθησε να απαξιώσεις όσους σε πήραν χαμπάρι, λέγοντας κι άλλα ψέματα και όλα καλά θα πάνε. Εξάλλου, οι άλλοι γνωρίζουν το ψέμα σου. Την αλήθεια για τις πράξεις σου, την φτώχια της ψυχής σου, την υποκρισία σου, την εξάντληση του ταλέντου σου, τις ξέρεις μόνο εσύ. Ε, δεν είναι πια και κανένα δράμα αυτό… ή είναι; ΥΓ... έχεις πει πολλά καλά ψευδόμενος, θα μπορούσες και ν' αγαπηθείς αν τα έλεγες αλήθεια

Σπανάκι με μαυρομάτικα και απογοήτευση…

  Γράφει η Theia Helena  - Θες να τα πούμε από κοντά αύριο τρώγοντας; Η πρόσκληση για φαγητό ήρθε εντελώς ξαφνικά εκεί που μιλούσαν στο τηλέφωνο για δουλειές. Της ήταν αδύνατο να αρνηθεί. Τι να του έλεγε; Ο άνθρωπος ήταν απόλυτα ευγενικός και φιλικός. Θα ήταν αγένεια να του πει όχι. - Οκ, πού; - Σπίτι μου. Δεν θα έχω αύριο τα παιδιά, θα είναι στη μητέρα τους. Η αυτονοησία με την οποία της αποκάλυψε την οικογενειακή του κατάσταση, της δημιούργησε τεράστια αμηχανία, αλλά τι να έλεγε… το γύρισε στις κοινοτοπίες. - Μαγειρεύεις; - Φυσικά. - Μάλιστα. Τι καλό θα φτιάξεις; Θες να φέρω κάτι κι εγώ; - Όχι, θέλω να σου μαγειρέψω. Δεν υπάρχει πιο ερωτική πράξη από το να σου μαγειρέψει ένας άντρας και κανένας ως τώρα δεν το είχε κάνει γι αυτήν. Σχεδόν τρόμαξε με την αίσθηση που της άφησε η κουβέντα του. - Κι ο άντρας μου μαγειρεύει. Είναι πολύ όμορφο να μαγειρεύετε εσείς οι άνδρες. Όμορφο και χρήσιμο. - Οκ, θα μιλήσουμε αύριο στις 6.00. Σ’ αφήνω τώρα....