Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αγαπημένο μου facebook …



Σήμερα που λες, το θέμα μας δεν είναι γυναικείο… μην μας προσάψουν και εμμονές.

Είναι αυτό που λέμε: «Κατάλληλον δι όλην την οικογένεια.»

Λοιπόν, άκου.

Έχεις profile στο FB; Έχεις. Και αν δεν έχεις, έχουν οι φίλοι σου, τα παιδιά σου, η ερωμένη ή ο εραστής σου, οι συμμαθητές σου, οι συνάδελφοι, το αφεντικό σου κλπ κλπ…

Όλοι έχουμε κάποιον γνωστό που να έχει. Ακόμη και η θεία μου γνωρίζει κάποιον που έχει profile στο FB, εμένα.  

Όλοι λοιπόν μπορούμε να πάρουμε μια γεύση αυτής της πλατφόρμας κοινωνικής επικοινωνίας και δικτύωσης.
Εγώ, για να πω την αλήθεια μου, μπήκα νωρίς στο άθλημα. Ας όψεται η φίλη μου η Peggy Papadopoulou, καθηγήτρια πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο. Μας ξεσκόλισε όλες. Μόνο οι ανεπίδεκτες πληκτρολογίου δεν έμαθαν και εκείνες που φοβούνται τα ποντίκια.

Την ημέρα μάλιστα που μας μάθαινε Facebooking, μία κυρία που παρακολουθούσε μαζί μας, ζήτησε να μπούμε να δούμε το profile και του άνδρα της και του εραστή της. «Σαν έτοιμη από καιρό, σαν διψαλέα…»
Γι αυτήν το FB ήταν η ιδανική συνθήκη. Είχε μια ολόκληρη πλατφόρμα εκατομμυρίων αρσενικών μελών στην διάθεσή της και ξεκινούσε ήδη με δυο.

Στην πορεία είδα και άλλες ιστορίες που θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν το FB.

Κάποιες από αυτές, μου γυρίζουν ακόμη το στομάχι…

Η μία, φυσικά, είναι που κάποιοι το έχουν κάνει επάγγελμα να πετούν απόψεις και ανθρώπους στην χυδαιολογία του όχλου. Και να τα like και να τα άσχετα σχόλια και δώσε και πάρε...
Από την χώρα του «δικαιώνεται όποιος φωνάζει πιο πολύ», περάσαμε στη χώρα του «δικαιώνεται όποιος έχει περισσότερους FaceBookοφίλους »…

Η άλλη είναι η ευκολία στο like

Αναρτά κάποιος μια είδηση για ένα τραγικό περιστατικό, like εμείς. Γράφει για περιττώματα, μολύνσεις, ασθένειες, βιασμούς… ξανά like εμείς.

Με βιασύνη και αδιαφορία δηλώνουμε σε όλα like … άκριτα, άσκεφτα.
Ακόμη και σε αντικρουόμενες απόψεις εμείς κάνουμε like.

Σχεδόν σκέφτομαι ότι το FB φτιάχτηκε για μας τους Έλληνες. Έχει τον χαρακτήρα μας. Επιφανειακό, επιδειξιομανή, στερημένο, φτωχό, εφετζή, δειλό, αμόρφωτο, καταφερτζή, σπουδαιοφανή, μα και σπουδαίο, χαρισματικό, ουσιαστικό, απλό, ευθύ, γρήγορο…

Το FB από πλατφόρμα επικοινωνίας μεταβάλλεται πανεύκολα, για χάρη μας, σε ομφαλοσκόπο οφθαλμό, σε ουρά αναμονής δημόσιας υπηρεσίας, σε κομμωτήριο και πλείστα όσα μέρη ο ένδοξος Έλλην εκδηλώνει τον χαρακτήρα και την πάστα του. 

Κι άλλοτε πάλι περιβάλλεται ευγένεια, ήθος, ευφυΐα, καλλιέργεια, λόγο, ισχυρές απόψεις, χαμηλόφωνους και μη προβληματισμούς… γίνεται βιβλιοθήκη, forum, αίθουσα συναυλιών, χώρος πρασίνου, πέλαγα και θάλασσες… γίνεται Κόσμος- Κόσμημα.

Γι αυτό μου αρέσει το FB. Μπορεί να είναι ΟΛΑ και είναι στο χέρι μας. 



Η γελοιογραφία είναι από το toonpool.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Από το ημερολόγιο μιας ξένης ή της Ξένης… όπως το πάρει κανείς.

Γράφει η Θεία μου η Helena Αγαπητό μου ημερολόγιο,
Σου γράψω δεν σου γράψω… ματαιότης. Εκείνος δεν σε διαβάζει. Τι ανοιχτό σε αφήνω… τι σκόπιμα σε ξεχνώ στο κομοδίνο του… μόνο σαΐτες τις σελίδες σου να τις πετάξω στο κεφάλι σου δεν έχω κάνει. Εκείνος σε αγνοεί και με αγνοεί. Κακό πράγμα η άγνοια. Βέβαια κακή και η ημιμάθεια… διότι κάποτε που όλο και κάτι συνέβαινε… εγώ τζίφος. Ο κύριος υπήρξε ημιμαθής πάντα. Ό,τι ήξερε για το επίμαχο θέμα το είχε μάθει από κάτι αγοραίες ιστορίες και από περιοδικά. Ε, με στραβό να κοιμηθείς… πόσο μάλλον άμα πληρώνεις για να … κοιμηθείς. Τώρα τελευταία η… άγνοια έχει χτυπήσει κόκκινο. Ο κύριος… δεν. Θα μου πεις βέβαια ότι θα έπρεπε να λέω και «Δόξα τω Θεώ»… που δεν με κουράζει πια... Οκ θα λέω αλλά… Δεν φτάνει που… δεν… δεν κάνει και τίποτε άλλο ρε ημερολόγιο. Τα νεύρα μου έχει σπάσει.
Πρόσφατα μάλιστα, άρχισε να κοιμάται και στον καναπέ. Ναι, ξέρω ξέρω… εσένα όλο το μυαλό σου πάει σε γκόμενες, μα όχι. Είμαι – σχεδόν– βέβαιη ότι δεν υπάρχει …

Οι βλαβερές συνέπειες του ψεύδους

Σιγά μην έχει βλαβερές συνέπειες το ψεύδος.

Ψέματα σου είπα για να τσιμπήσεις…

Εσένα η αλήθεια μπορεί να σε βλάψει.

Την αλήθεια πρέπει να αντιμετωπίσεις αν την δεις και την παραδεχτείς…

Γι αυτό σου λέω:

Πες ψέματα στον εαυτό σου.

Γράψε με ψευδώνυμα στο ιστολόγιό σου.

Προσπάθησε να πείσεις ότι είσαι κάτι άλλο από αυτό που πράγματι είσαι.

Προσπάθησε να απαξιώσεις όσους σε πήραν χαμπάρι, λέγοντας κι άλλα ψέματα και όλα καλά θα πάνε.

Εξάλλου, οι άλλοι γνωρίζουν το ψέμα σου. Την αλήθεια για τις πράξεις σου, την φτώχια της ψυχής σου, την υποκρισία σου, την εξάντληση του ταλέντου σου, τις ξέρεις μόνο εσύ.

Ε, δεν είναι πια και κανένα δράμα αυτό… ή είναι;


ΥΓ... έχεις πει πολλά καλά ψευδόμενος, θα μπορούσες και ν' αγαπηθείς αν τα έλεγες αλήθεια


Προκοπιάδα

Η γιαγιά μου έλεγε Προκόπη τον ανεπρόκοπο
Ναι, ναι, ναι… Η γιαγιά μου, θεοσχωρέστην, έλεγε Προκόπη τον ανεπρόκοπο. Ούτε να αναφέρει το όνομά του δεν ήθελε. «Ο Προκόπης» και «ο Προκομμένος» έλεγε, που πάει να πει ότι τα δύο αυτά ονόματα ήταν συνώνυμα στον νου της με την αχρηστία και τα χρησιμοποιούσε κατ’ ευφημισμόν. Και τους πολιτικούς και τα δημόσια πρόσωπα και τις τηλεπερσόνες, όλους Προκόπιδες τους έλεγε. Μόνο η Μαλβίνα της άρεσε. Καθόταν και την παρακολουθούσε πιστά. Την απολάμβανε.
Αχ, τις νοσταλγώ και τις δύο, και την Μαλβίνα και την γιαγιά μου. Τι θα του είχαν σούρει του Προκόπη τώρα… Μα κι αυτός ένα πράγμα ωμό, άβουλο, που αναδύει κάτι πεθαμένο. Σαν σκοτωμένο αρσενικό, σαν μπάμια σαλιασμένη. Χάλια. Είναι μαρή τέτοιος τύπος για Πρόεδρος; Θα έλεγε η γιαγιά μου. Για να μην σου πω τι θα έλεγε η Μαλβίνα. Αυτός θα δέχεται επισκέψεις από ξένες αντιπροσωπείες και θα μένει για ώρες μαρμαρωμένος από το σοκ. Είναι ιδιοσυγκρασιακό το θέμα, δεν είναι άποψη. Θα μου πεις ο αγκαλίτσας ή…