Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ερωτικές προεκτάσεις της πολιτικής μας δυσλεξίας ή το αντίθετο


Γράφει η θεία μου η Helena 

Ο Έλληνας μάνα μ’ είναι δυσλεξικός τύπος.Μην παίρνουν τα μυαλά σου αέρα.

Από τις πολιτικές του επιλογές ως τις ερωτικές του, κινητοποιείται από την εικόνα. Δεν μπορεί να κωδικοποιήσει και άρα αδυνατεί να διδαχθεί.

Δεν τα πάει καλά με το διάβασμα, δυσκολεύεται στην κατανόηση των πληροφοριών και, αν βγεις πιο έξω από τον μικρόκοσμό σου -εσύ που τώρα με διαβάζεις και διαφωνείς- θα δεις ότι κόσμος πολύς δεν ξέρει ούτε ποιος είναι πρωθυπουργός.

Βλέπει για παράδειγμα ένα ελκυστικό φυλλάδιο, το παίρνει στο χέρι του και δεν διαβάζει ποτέ το περιεχόμενο, το κοιτάζει μόνο, ας πούμε, αισθητικά. Όχι γιατί έχει αισθητική, αλλά να, συνήθισε κάποιους κανόνες ως τώρα για το συμβατό και το ωραίο οι οποίοι τον οδηγούν στις επιλογές.

Βλέπει μια γκομενούλα. Δεν κοιτάζει το περιεχόμενο. Την κοιτάζει μόνο αισθησιακά. Διότι αισθησιασμό έχει. Α, όλα κι όλα, μην μου τον προσβάλλετε.

Του κάνουν τα χρώματα; Του κάνει η εικόνα;
Αν του κάνουν, τότε του κάνει και το κόμμα και η γκομενούλα.

Βλέπει κι από την άλλη τα φυλλάδια των άλλων κομμάτων.
Βλέπει τις γυναίκες των άλλων ανδρών.
Τι χάλια θεέ μου;

Και πάει και ψηφίζει όπως ακριβώς παντρεύεται. Χωρίς δεύτερη σκέψη.

Και μετά μουντζώνεται.  
Και κόβει το χέρι του.  
Και κερατώνει.

Επαναστατεί, φωνάζει, εξαγριώνεται. Ισχυρίζεται πως άλλαξε. Φαίνεται άλλος.
Λέει πως θα χωρίσει. Φλερτάρει, ερωτοτροπεί, την πέφτει αλλού.
Κάνει δηλώσεις. Τρελαίνει τα γκάλοπ.

Και έρχεται η πολυπόθητη μέρα, η μέρα που και ο ίδιος δηλώνει ότι αναμένει. 

και ... τζίφος. 

Η συντριπτική πλειοψηφία,

Παραμένει με την νόμιμη σύζυγο

Και

Ψηφίζει το ίδιο κόμμα. 


ΥΓ... Γι αυτό σου λέω μάνα μ' ... με το μαλακό τα γκάλοπ. Μη μου πέσεις κι εσύ μετά στα πατώματα όπως τόσες και τόσες εύπιστες ερωμένες. 


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Από το ημερολόγιο μιας ξένης ή της Ξένης… όπως το πάρει κανείς.

Γράφει η Θεία μου η Helena Αγαπητό μου ημερολόγιο,
Σου γράψω δεν σου γράψω… ματαιότης. Εκείνος δεν σε διαβάζει. Τι ανοιχτό σε αφήνω… τι σκόπιμα σε ξεχνώ στο κομοδίνο του… μόνο σαΐτες τις σελίδες σου να τις πετάξω στο κεφάλι σου δεν έχω κάνει. Εκείνος σε αγνοεί και με αγνοεί. Κακό πράγμα η άγνοια. Βέβαια κακή και η ημιμάθεια… διότι κάποτε που όλο και κάτι συνέβαινε… εγώ τζίφος. Ο κύριος υπήρξε ημιμαθής πάντα. Ό,τι ήξερε για το επίμαχο θέμα το είχε μάθει από κάτι αγοραίες ιστορίες και από περιοδικά. Ε, με στραβό να κοιμηθείς… πόσο μάλλον άμα πληρώνεις για να … κοιμηθείς. Τώρα τελευταία η… άγνοια έχει χτυπήσει κόκκινο. Ο κύριος… δεν. Θα μου πεις βέβαια ότι θα έπρεπε να λέω και «Δόξα τω Θεώ»… που δεν με κουράζει πια... Οκ θα λέω αλλά… Δεν φτάνει που… δεν… δεν κάνει και τίποτε άλλο ρε ημερολόγιο. Τα νεύρα μου έχει σπάσει.
Πρόσφατα μάλιστα, άρχισε να κοιμάται και στον καναπέ. Ναι, ξέρω ξέρω… εσένα όλο το μυαλό σου πάει σε γκόμενες, μα όχι. Είμαι – σχεδόν– βέβαιη ότι δεν υπάρχει …

Οι βλαβερές συνέπειες του ψεύδους

Σιγά μην έχει βλαβερές συνέπειες το ψεύδος.

Ψέματα σου είπα για να τσιμπήσεις…

Εσένα η αλήθεια μπορεί να σε βλάψει.

Την αλήθεια πρέπει να αντιμετωπίσεις αν την δεις και την παραδεχτείς…

Γι αυτό σου λέω:

Πες ψέματα στον εαυτό σου.

Γράψε με ψευδώνυμα στο ιστολόγιό σου.

Προσπάθησε να πείσεις ότι είσαι κάτι άλλο από αυτό που πράγματι είσαι.

Προσπάθησε να απαξιώσεις όσους σε πήραν χαμπάρι, λέγοντας κι άλλα ψέματα και όλα καλά θα πάνε.

Εξάλλου, οι άλλοι γνωρίζουν το ψέμα σου. Την αλήθεια για τις πράξεις σου, την φτώχια της ψυχής σου, την υποκρισία σου, την εξάντληση του ταλέντου σου, τις ξέρεις μόνο εσύ.

Ε, δεν είναι πια και κανένα δράμα αυτό… ή είναι;


ΥΓ... έχεις πει πολλά καλά ψευδόμενος, θα μπορούσες και ν' αγαπηθείς αν τα έλεγες αλήθεια


Προκοπιάδα

Η γιαγιά μου έλεγε Προκόπη τον ανεπρόκοπο
Ναι, ναι, ναι… Η γιαγιά μου, θεοσχωρέστην, έλεγε Προκόπη τον ανεπρόκοπο. Ούτε να αναφέρει το όνομά του δεν ήθελε. «Ο Προκόπης» και «ο Προκομμένος» έλεγε, που πάει να πει ότι τα δύο αυτά ονόματα ήταν συνώνυμα στον νου της με την αχρηστία και τα χρησιμοποιούσε κατ’ ευφημισμόν. Και τους πολιτικούς και τα δημόσια πρόσωπα και τις τηλεπερσόνες, όλους Προκόπιδες τους έλεγε. Μόνο η Μαλβίνα της άρεσε. Καθόταν και την παρακολουθούσε πιστά. Την απολάμβανε.
Αχ, τις νοσταλγώ και τις δύο, και την Μαλβίνα και την γιαγιά μου. Τι θα του είχαν σούρει του Προκόπη τώρα… Μα κι αυτός ένα πράγμα ωμό, άβουλο, που αναδύει κάτι πεθαμένο. Σαν σκοτωμένο αρσενικό, σαν μπάμια σαλιασμένη. Χάλια. Είναι μαρή τέτοιος τύπος για Πρόεδρος; Θα έλεγε η γιαγιά μου. Για να μην σου πω τι θα έλεγε η Μαλβίνα. Αυτός θα δέχεται επισκέψεις από ξένες αντιπροσωπείες και θα μένει για ώρες μαρμαρωμένος από το σοκ. Είναι ιδιοσυγκρασιακό το θέμα, δεν είναι άποψη. Θα μου πεις ο αγκαλίτσας ή…