Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Παγκόσμια Μέρα της Σούλας


Γράφει η θεία μου η Helena


Από το πρωί είχες μια αναστάτωση… πρώτη φορά τόση.
Την ώρα που ετοιμαζόσουν ο άλλος είχε μαύρα νεύρα… κάθε χρόνο τα ίδια.

-Μα άνθρωπέ μου, γυναίκα είμαι κι εγώ, δεν δικαιούμαι μια βόλτα με τις φίλες μου μια μέρα το χρόνο;
-…

Κοιτάχτηκες στον καθρέφτη. Έφερες με μιας τις παλάμες από το στήθος μέχρι την λεκάνη χαμογελώντας. Ο άλλος αδιάφορος, δεν σε βλέπει καν.
Τον φαντάζεσαι να σε αρπάζει και να σε πετάει στο κρεβάτι.
Τι τρομερό πράγμα η φαντασία; Χάνεσαι εύκολα μέσα της.

Έχεις αργήσει.

-Έχουμε κλείσει ταξί για να μπορέσουμε να πιούμε ελεύθερα.
-…

Νιώθεις διέγερση. Πρώτη φορά αισθάνεσαι τα βλέμματα να σου ζεσταίνουν τόσο το κορμί. Ρε παιδί μου, λες να πήραν όμορφους σερβιτόρους ειδικά για σήμερα; Κούκλοι.

Ξεκουμπώνεις ένα ακόμη κουμπί στο πουκάμισο.
Χαϊδεύεις με το δάχτυλο τα χείλια σου, αγγίζεις το ντεκολτέ εκεί στο τελείωμα του ρούχου, καις. Κοιτάζεις τον νεαρό που σου γεμίζει το ποτήρι.
Δεν πίνεις πολύ, φοβάσαι. Μην κάνεις και καμιά βλακεία.
Σχεδόν δεν παρακολουθείς το πρόγραμμα.
Τι τρομερό πράγμα η φαντασία; Χάνεσαι εύκολα μέσα της.

Όλες μαζί, αργότερα, καταλήγετε σε ανδρικό strip show. Κάνεις πως δεν βλέπεις τον χώρο τον ταγγισμένο από την ερωτίστικη μπόχα. Φτιάχνεις με το νου ένα περιβάλλον δικό σου, ιδιωτικό.

Ένας νεαρός σε πλησιάζει χορεύοντας. Νιώθεις αμήχανα. Δεν ξέρεις πού να κοιτάξεις. Προσπαθείς να ξεφύγεις από την έλξη που σου ασκεί.

Γυρίζεις αλλού το κεφάλι. Η ματιά του σε καίει παντού. Θες με τα νύχια να γδάρεις τους μυς της κοιλιάς του. Ανοίγεις τα πόδια. Εκείνος θα έρθει κοντά σου, θα σου χαϊδέψει το εσωτερικό των μοιρών απαλά.
Τι τρομερό πράγμα η φαντασία; Χάνεσαι εύκολα μέσα της.

Τα έξαλλα χειροκροτήματα σε αναγκάζουν να γυρίσεις το βλέμμα στην πίστα. Το εσώρουχο του striper έχει πέσει στο πάτωμα. Οι γυναίκες γύρω ζητωκραυγάζουν. Ο ορθωμένος φαλλός του λάμπει κάτω απ’ το χρωματιστό φως.
Σε προκαλεί να τον αγγίξεις.

Το ξημέρωμα επιστρέφεις με την γούνινη ζακέτα να μισογλιστρά απ’ τους ώμους σου. Χαμογελάς.

Για ένα πράγμα έχεις μετανιώσει…
Που δείλιασες.
Του χρόνου όμως;
Τι τρομερό πράγμα η φαντασία; Χάνεσαι εύκολα μέσα της.


Συμβουλή: Υπάρχουν καλύτερα πράγματα για να χαθείς. Πάντα όμως διάλεγες τα λάθος. Ας ελπίσουμε ότι κάτι θα αλλάξει ... του χρόνου.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Από το ημερολόγιο μιας ξένης ή της Ξένης… όπως το πάρει κανείς.

Γράφει η Θεία μου η Helena Αγαπητό μου ημερολόγιο,
Σου γράψω δεν σου γράψω… ματαιότης. Εκείνος δεν σε διαβάζει. Τι ανοιχτό σε αφήνω… τι σκόπιμα σε ξεχνώ στο κομοδίνο του… μόνο σαΐτες τις σελίδες σου να τις πετάξω στο κεφάλι σου δεν έχω κάνει. Εκείνος σε αγνοεί και με αγνοεί. Κακό πράγμα η άγνοια. Βέβαια κακή και η ημιμάθεια… διότι κάποτε που όλο και κάτι συνέβαινε… εγώ τζίφος. Ο κύριος υπήρξε ημιμαθής πάντα. Ό,τι ήξερε για το επίμαχο θέμα το είχε μάθει από κάτι αγοραίες ιστορίες και από περιοδικά. Ε, με στραβό να κοιμηθείς… πόσο μάλλον άμα πληρώνεις για να … κοιμηθείς. Τώρα τελευταία η… άγνοια έχει χτυπήσει κόκκινο. Ο κύριος… δεν. Θα μου πεις βέβαια ότι θα έπρεπε να λέω και «Δόξα τω Θεώ»… που δεν με κουράζει πια... Οκ θα λέω αλλά… Δεν φτάνει που… δεν… δεν κάνει και τίποτε άλλο ρε ημερολόγιο. Τα νεύρα μου έχει σπάσει.
Πρόσφατα μάλιστα, άρχισε να κοιμάται και στον καναπέ. Ναι, ξέρω ξέρω… εσένα όλο το μυαλό σου πάει σε γκόμενες, μα όχι. Είμαι – σχεδόν– βέβαιη ότι δεν υπάρχει …

Οι βλαβερές συνέπειες του ψεύδους

Σιγά μην έχει βλαβερές συνέπειες το ψεύδος.

Ψέματα σου είπα για να τσιμπήσεις…

Εσένα η αλήθεια μπορεί να σε βλάψει.

Την αλήθεια πρέπει να αντιμετωπίσεις αν την δεις και την παραδεχτείς…

Γι αυτό σου λέω:

Πες ψέματα στον εαυτό σου.

Γράψε με ψευδώνυμα στο ιστολόγιό σου.

Προσπάθησε να πείσεις ότι είσαι κάτι άλλο από αυτό που πράγματι είσαι.

Προσπάθησε να απαξιώσεις όσους σε πήραν χαμπάρι, λέγοντας κι άλλα ψέματα και όλα καλά θα πάνε.

Εξάλλου, οι άλλοι γνωρίζουν το ψέμα σου. Την αλήθεια για τις πράξεις σου, την φτώχια της ψυχής σου, την υποκρισία σου, την εξάντληση του ταλέντου σου, τις ξέρεις μόνο εσύ.

Ε, δεν είναι πια και κανένα δράμα αυτό… ή είναι;


ΥΓ... έχεις πει πολλά καλά ψευδόμενος, θα μπορούσες και ν' αγαπηθείς αν τα έλεγες αλήθεια


Προκοπιάδα

Η γιαγιά μου έλεγε Προκόπη τον ανεπρόκοπο
Ναι, ναι, ναι… Η γιαγιά μου, θεοσχωρέστην, έλεγε Προκόπη τον ανεπρόκοπο. Ούτε να αναφέρει το όνομά του δεν ήθελε. «Ο Προκόπης» και «ο Προκομμένος» έλεγε, που πάει να πει ότι τα δύο αυτά ονόματα ήταν συνώνυμα στον νου της με την αχρηστία και τα χρησιμοποιούσε κατ’ ευφημισμόν. Και τους πολιτικούς και τα δημόσια πρόσωπα και τις τηλεπερσόνες, όλους Προκόπιδες τους έλεγε. Μόνο η Μαλβίνα της άρεσε. Καθόταν και την παρακολουθούσε πιστά. Την απολάμβανε.
Αχ, τις νοσταλγώ και τις δύο, και την Μαλβίνα και την γιαγιά μου. Τι θα του είχαν σούρει του Προκόπη τώρα… Μα κι αυτός ένα πράγμα ωμό, άβουλο, που αναδύει κάτι πεθαμένο. Σαν σκοτωμένο αρσενικό, σαν μπάμια σαλιασμένη. Χάλια. Είναι μαρή τέτοιος τύπος για Πρόεδρος; Θα έλεγε η γιαγιά μου. Για να μην σου πω τι θα έλεγε η Μαλβίνα. Αυτός θα δέχεται επισκέψεις από ξένες αντιπροσωπείες και θα μένει για ώρες μαρμαρωμένος από το σοκ. Είναι ιδιοσυγκρασιακό το θέμα, δεν είναι άποψη. Θα μου πεις ο αγκαλίτσας ή…